Get the Flash Player to see the slideshow.

Recensie De Pathmosprinses (2013)

DE PATHMOSPRINSES KAN WEER JAREN MEE

OLDENZAAL, Stadstheater De bond, zaterdagavond en zondagmiddag. Uitvoering van De Pathmosprinses van Willem Wilmink (tekst) en Frank Deiman (muziek) door Theatergroep De Verstrooiers. Regie: Karel Kunne, muzikale leiding: Frans Dresens, choreografie: Anita Spit. Herhaling: 23 november in Theater De Kappen in Haaksbergen.

Na bijna vijftien jaren was De Pathmosprinses weer terug op de bühne. Regisseur Karel Kunne had zich de mega-klus op de hals gehaald om deze productie naar de jaren ’10 van de 21e eeuw te halen. Dit was onder andere te merken aan de aangepaste teksten van Prik en Prak, die het over de uit de stad verdwenen brouwerij en Enschede als universiteitsstad hadden, met op de achtergrond in plaats van nostalgische zwart-wit foto’s de kleurenrealiteit van het kille Van Heekplein.
Sfeervol waren de foto’s van oud- Enschede zeker, even sfeervol als de teksten van Willem Wilmink en de muziek van Frank Deiman. Heel bescheiden in een hoekje van het toneel opgesteld vervulde het instrumentale combo van en met Frans Dresens (piano), Hermien deLeeuw (sax), Freek Engelbarts (bas) en Wim Potijk (drums) een rol van importantie.
Er werd doorgaans goed gezongen, waarbij de charme van natuur-stemmen, in plaats van al te geschoolde stemmen precies in het plaatje paste. Samenzang, van vrouwen- en mannenkoren, maar ook gemengd, kwam prima uit de verf. Natuurlijk was er volop te genieten van de pareltjes van Deiman en Wilmink: de solistische bijdragen van Pathmosprinses Maureen Fonteijn. Haar stem is niet groot, soms een beetje kwetsbaar, maar dat past perfect bij haar rol en de gevoeligheid van de liedjes. Op dit punt is Rozalien van de Stadt Gerritsen het tegenovergestelde. Met haar grote volume en ruim vibrato zette ze een potentaat van een moeder Van Heek neer, maar daarnaast schitterde zij in de rol van de volkse versie van Carmen (“van Roombeek tot Dolphia”). Hoe verzin je het om van “toreador” het woord “stucadoor” te maken?
Over een mooie stem bleek ook “Rooie” Rufus (Erwin Iping) te beschikken, getuige onder andere zijn fraaie uitvoering van Op een klein kerkhof. Hij heeft niet van een vreemde, want ook zijn “vader”, Henk Weusthof, zong erg fraai, met een mooi diepe basstem. Een vondst was het om een vette galm te gooien over de tekst: “daar zijn we het in de hemel allemaal over eens”.
Voor wie nog een kans wil benutten om deze volksmusical alsnog te zien: na dit weekend staat er nog één optreden gepland en wel in Theater De Kappen in Haaksbergen, op 23 november.

Koen Edeling

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Over de site

Theatergroep De Verstrooiers uit Enschede houdt u op de hoogte via deze website. U vindt hier impressies van onze voorstellingen in woord en beeld en natuurlijk altijd het laatste nieuws.
Wij wensen u veel plezier bij uw kennismaking met Theatergroep De Verstrooiers!

Een selectie van foto’s
les-miserables-43 recensie-tct les-miserables-36 les-miserables-26 dsc2892_0 dsc_0056 dsc_4086 les-miserables-10 les-miserables-50 dsc_0015